Σαν Σήμερα

25 Σεπτεμβρίου 1972

25 Σεπτεμβρίου 1972

Σαν σήμερα, στις 25 Σεπτεμβρίου του 1972 κυκλοφορεί το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των Βρετανών Black Sabbath, το ‘Black Sabbath Vol. 4’. Ηχογραφήθηκε από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούνιο του 1972, στα Record Plant studios του Los Angeles με παραγωγό τον Patrick Meehan και κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας “Vertigo”.

Τους τρεις πρώτους μήνες του 1972, οι Black Sabbath συνέγραψαν τα τραγούδια “Tomorrow’s Dream” και “Snowblind” στα “Marquee Studios” του Λονδίνου, ενώ τον Μάιο της ίδιας χρονιάς μετέβησαν στο Los Angeles των Ηνωμένων Πολιτειών για να ηχογραφήσουν το νέο δίσκο τους στα “Record Plant Studios”. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με αρκετές δυσκολίες, καθώς υπήρξαν πολλά προβλήματα εξαιτίας της κατάχρησης ουσιών από τα μέλη του συγκροτήματος και σύμφωνα με όσα θυμάται η Sharon Osbourne, η μπάντα είχε στο στούντιο κουτιά μεγάλων ηχείων γεμάτα κοκαΐνη, οι επιδράσεις της οποίας θα ήταν αργότερα εμφανείς και στους στίχους πολλών κομματιών.

Μάλιστα, η ιστορία λέει πως o Ozzy Osbourne κατέφθασε στο χώρο των ηχογραφήσεων με ένα μεγάλο τσιγάρο μαριχουάνας και το προσέφερε στον Tony Iommi, τη στιγμή που ο κιθαρίστας ηχογραφούσε ένα κιθαριστικό session… Το σύννεφο έκανε τελικά τον Iommy να αρχίσει να βήχει δυνατά και ο Rodger Bain (παραγωγός του δίσκου), πέρασε τον ήχο στις ηχογραφήσεις κάνοντάς τον εισαγωγή του κομματιού ‘Sweet Leaf’, έκφραση που στην αργκό αντικαθιστά τη λέξη μαριχουάνα.

Ο δίσκος ξεκινάει με το “Wheels of Confusion” ένα οκτάλεπτο κομμάτι με αρκετές εναλλαγές ρυθμών και μελωδιών, στο τελευταίο δίλεπτο του οποίου το ρυθμό δίνει το μέλοτρον το οποίο παίζουν ο Tony Iommi και ο Geezer Butler. Ακολουθεί το “Tomorrow’s Dream” το οποίο αποτέλεσε και το single του δίσκου, χωρίς να γνωρίσει ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία. Τρίτο τραγούδι του άλμπουμ είναι η μπαλάντα “Changes”, όπου ο Iommi έπαιξε πιάνο για να συνοδεύσει τα μελαγχολικά φωνητικά του Ozzy. Ακολουθεί το σύντομο ορχηστρικό “FX”, με τον Iommi να χρησιμοποιεί τον σταυρό του για τα κιθαριστικά του εφέ. Πέμπτο κομμάτι είναι το “Supernaut”, ένα από τα πιο έντονα ρυθμικά τραγούδια του άλμπουμ, με εξαιρετικά τύμπανα από τον Bill Ward και ένα riff για το οποίο έχουν εκφράσει το θαυμασμό τους ακόμα κι οι Jeff Beck και Frank Zappa. Ακολουθεί το “Snowblind”, ένα κομμάτι το οποίο αναφέρεται στην κοκαΐνη και γι’ αυτό το λόγο η εταιρεία τους αρνήθηκε να ονομαστεί ο δίσκος με αυτό τον τίτλο. Έπεται το “Cornucopia”, με μία βαριά μισόλεπτη εισαγωγή στο στυλ του “Master of Reality”, αλλά και μεγαλύτερη ταχύτητα και heavy ήχο στη συνέχεια. Όγδοο κομμάτι, το ακουστικό “Laguna Sunrise” που πήρε το όνομα του από την Laguna Beach της Καλιφόρνια μετά από ένα πάρτι στο οποίο παραβρέθηκαν εκεί. Ακολουθεί το γρήγορο rock n roll του “St. Vitus Dance”(*), για να κλείσει ο δίσκος με το “Under The Sun / Every Day Comes And Goes”, του οποίου οι στίχοι καταπιάνονται με θέματα όπως η θρησκεία και η βία.

(*) Ο Osbourne, έχει γράψει ότι κάθε φορά που έπαιζαν αυτό το τραγούδι στο στούντιο ο Ward το άλλαζε, με αποτέλεσμα όταν τελείωσαν την ηχογράφηση του να το αποκαλούν “Everywhere Under The fucking Sun”.

Τραγούδια

Side one

No.      Title      Length

  1. “Wheels of Confusion/The Straightener” 8:02
  2. “Tomorrow’s Dream” 3:12
  3. “Changes” 4:45
  4. “FX” (Instrumental) 1:44
  5. “Supernaut” 4:50

Side two

No.      Title      Length

  1. “Snowblind” 5:33
  2. “Cornucopia” 3:55[22]
  3. “Laguna Sunrise” (Instrumental) 2:56
  4. “St. Vitus Dance” 2:30
  5. “Under the Sun/Every Day Comes and Goes”

Στο εξώφυλλο του δίσκου απεικονίζεται ο Ozzy Osbourne, σε μια μονόχρωμη φωτογραφία, να σχηματίζει με τα χέρια του το σήμα της ειρήνης. Το στιγμιότυπο πάρθηκε από μια συναυλία των Sabbath και δεν προκαλεί καμία εντύπωση σαν κίνηση, αφού οι Sabbath έχουν περάσει πολλάκις αντιπολεμικά μηνύματα μέσα από τα τραγούδια τους. Το συγκεκριμένο cover αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και για μελλοντικά artworks όπως το ‘Volume Two’ των Sleep, το ‘Planet Caravan’ των Pantera και τον compilation δίσκο ‘Peaceville Volume 4’ της δισκογραφικής Peaceville Records.

Το “Volume 4” ανέβηκε στο Top 10 στη Μεγάλη Βρετανία και το No.13 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου μέσα σε 40 ημέρες έγινε χρυσό και βραβεύθηκε ως πλατινένιο. Επίσης, ανέβηκε στην κορυφή των charts της Αυστραλίας και έγινε  πλατινένιο στον Καναδά, όπου έφθασε στο Νο.3. Οι κριτικές εκείνης της εποχής ήταν αρνητικές, αλλά πλέον το “AllMusic” του έχει δώσει την άριστη βαθμολογία των πέντε αστεριών, ενώ το “Ultimate Guitar” του έχει δώσει 9,2 / 10.

Θέσεις Charts

Αυστραλία       No.1

Καναδάς          No.3

Νορβηγία        No.7

Ηνωμένο Βασίλειο      No.8

Ηνωμένες Πολιτείες   No.13

Γερμανία         No.14

Βραβεία / Κατατάξεις

Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος

Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος

Kerrang!

Τα 100 καλύτερα άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις πριν πεθάνεις (1998): # 7

Kerrang!

Τα 100 καλύτερα χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών: # 48

Classic Rock

Τα 100 καλύτερα άλμπουμ βρετανικού ροκ όλων των εποχών (2006): # 30

Metal Rules

Τα 100 καλύτερα χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών: # 97

Guitarist Magazine

Τα 50 επιδραστικότερα άλμπουμ όλων των εποχών: # 15

Q Magazine

Τα 100 καλύτερα βρετανικά άλμπουμ όλων των εποχών: # 60

Rockha Radio

September 14th, 2020

No Comments

Comments are closed.